Województwo Śląskie - Żywiecki Park Krajobrazowy

Utworzony w 1986 roku, jest najstarszym parkiem krajobrazowym w polskich Karpatach. Park obejmuje najwyższe, silnie rozczłonkowane dolinami rzek partie Beskidu Żywieckiego w sąsiedztwie granicy słowackiej. Centralną część parku zajmuje rozróg Pilska i rozchodzące się promieniście od niego grzbiety górskie. Powierzchnia Żywieckiego Parku Krajobrazowego wynosi 358,70 km2, natomiast powierzchnia otuliny obejmuje 186,00 km2. Najbardziej znane źródła Beskidu Żywieckiego to siarkowodorowe i siarczkowe wody w Złatnej. Od ich woni pochodzi nazwa przepływającego tam potoku Śmierdząca Woda. Lasy zajmują ponad 80% jego powierzchni. Dominuje w nich świerk (90% drzewostanu), natomiast lasy mieszane występują w niewielkich ilościach. Wyższe partie obszaru Parku są ostojami dużych drapieżników: niedźwiedzia brunatnego, wilka, rysia i borsuka. Liczne są ssaki kopytne: jelenie, sarny; na obszarze otuliny parku występują bobry.