Park Narodowy Ujście Warty

01 lipca 2001 – utworzenie Parku Narodowego „Ujście Warty” rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19.06.2001roku. Położony jest w obrębie pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, w pobliżu ujścia Warty do Odry. Park powstał w miejsce istniejącego od 1977 roku rezerwatu "Słońsk" oraz części Parku Krajobrazowego "Ujście Warty". Większość terytorium Parku już w 1984 roku została objęta konwencją Ramsar, której celem jest ochrona terenów podmokłych.

Jest to jedno z najważniejszych lęgowisk ptaków wodnych i błotnych w Polsce. Park Narodowy „Ujście Warty” to jeden z najcenniejszych pod względem ornitologicznym obszarów w kraju. Unikalne tereny podmokłe, rozległe łąki i pastwiska są jedną z najważniejszych w Polsce ostoi ptaków wodnych i błotnych. Na obszarze Parku stwierdzono ponad 260 gatunków ptaków, z czego stwierdzono lęgi u ponad 170 gatunków, 34 gatunki ssaków i 390 gatunków roślin naczyniowych. W okresie wiosennym i jesiennym przebywa tu 100.000 perkozów, kaczek, mew, rybitw, siwek, kormoranów, gęgaw, ohar, łabędzi, a także tak rzadkich ptaków jak czaple - modronosa, biała, nadobne, bernikle - kanadyjska i bladolica, gęś tybetańska, kozarka, a wśród ptaków drapieżnych orzeł bielik.

Długotrwałe użytkowanie terenu, a także zróżnicowane warunki hydrologiczne, odmienne w północnej i południowej części PN „Ujście Warty”, przyczyniły się do rozwoju wielu zbiorowisk roślinnych. Rośliny, które tutaj rosną są przystosowane do długotrwałych zalewów, trwających przez kilka miesięcy w roku. Siedliska zajmują rośliny wodne takie jak: „Lilie wodne”, zwane lokalnie „kapelonami”, to rośliny o liściach pływających na powierzchni wody: grążel żółty i grzybienie białe. Oba gatunki należą do ustawowo chronionych w Polsce.

Wycięte niegdyś lasy łęgowe należą do rzadkości we współczesnym krajobrazie Polski. Powrót wierzb i odbudowę drzewostanu uniemożliwia użytkowanie rolnicze żyznych terenów nadrzecznych. Pozostałością po tych lasach są stare okazy wierzby białej, które w Parku można spotkać wśród wiklinowych zarośli.

Teren Parku Narodowego „Ujście Warty” to obszar nie zamieszkały. Szeroka dolina rzeki Warty, przez wiele lat pozostawała bagnistym i niedostępnym dla człowieka obszarem. W pobliżu Parku Narodowego "Ujście Warty" można zwiedzić: * Ruiny miasta - twierdzy Kostrzyn, gdzie zachowane są ruiny kościoła farnego p.w. Najświętszej Marii Panny oraz zamku, * Zespół pałacowo - folwarczno - parkowy w Dąbroszynie, * Ruiny zamku Joannitów w Słońsku, * Twierdza pierścieniowa, którą tworzą forty wybudowane wokół Twierdzy Starego Miasta Kostrzyna.