Wigierski Park Narodowy

Jest jednym z największych parków narodowych w Polsce. Utworzony został 1 stycznia 1989 roku. Wigierski Park Narodowy położony jest na północnym skraju Puszczy Augustowskiej, wraz z lasami na terytorium Litwy i Białorusi pokrywa obszar około 300 tysięcy hektarów. Prawie cały obszar Wigierskiego Parku Narodowego leży w środkowej części dorzecza rzeki Czarnej Hańczy, dopływu Niemna. Park, wraz z otuliną.

Podstawowym celem WPN jest ochrona przyrody. Jezioro Wigry należy do największych w Polsce. Jego długość wynosi ponad 17 kilometrów, natomiast maksymalna szerokość osiąga 3 km. Wigry nie są jedynym jeziorem w Parku. W jego granicach znajduje się jeszcze ok. 40 pomniejszych zbiorników wodnych. Do najciekawszych należy jezioro Białe o wyjątkowo czystej wodzie oraz tzw. Sucharki - małe, bezodpływowe, śródleśne jeziorka o kolorze wody przypominającym mocną herbatę.

Większość obszaru WPN porastają głównie bory sosnowe, i świerkowo-sosnowe. Spotyka się też obszary torfowiskowe z brzozą niską, rosiczką okrągłolistną, bażyną czarną, żurawiną drobnolistną, skalnicą torfowiskową i rzadkimi gatunkami wątrobowców. Wśród roślin rosnących w Parku aż 75 taksonów objętych jest ochroną gatunkową, przy czym 61 ochroną ścisłą, a 14 częściową. Na szczególną uwagę zasługują gatunki zagrożone wyginięciem oraz gatunki rzadkie. Na liście roślin naczyniowych występujących w Wigierskim Parku Narodowym znalazły się 52 takie taksony, w tym jeden gatunek - kanianka lnowa - uznany za wymarły w naszym kraju.

Fauna Parku jest charakterystyczna dla obszaru Puszczy Augustowskiej. Występują tu wilki, rysie, łosie, jelenie, sarny, dziki, borsuki, lisy, jenoty, kuny i wiewiórki. Najbardziej charakterystycznym gatunkiem, będącym symbolem WPN jest bóbr. Zaobserwowano także tutaj 195 gatunków ptaków, głównie wodno-błotnych. Najliczniejszymi są: kaczka krzyżówka, łyska, perkoz, mewa, rybitwa, gągoł, łabędź.

Najcenniejszym zabytkiem jest na terenie WPN-u pokamedulski zespół klasztorny. Położony na półwyspie, wyróżnia się w krajobrazie okolic jeziora Wigry. We wsiach położonych w parku i jego otulinie można jeszcze napotkać interesujące przykłady tradycyjnego budownictwa ludowego. Są to w większości budynki drewniane, choć spotyka się też obiekty wykonane z gliny.

Turystyka na szlakach turystycznych Parku może się odbywać przez cały rok. Udostępnione wody WPN-u można zwiedzać kajakiem, łodzią wiosłową, żaglówką lub innym sprzętem pływającym bez silnika spalinowego. Akweny udostępnione do turystyki i wędkarstwa to: Wigry, Pierty, Omułówek, Mulaczysko, Czarne k.Bryzgla, Leszczewek, Postaw i rzeka Czarna Hańcza poniżej Wigier.