Zamek w Gniewie

Początkowo w Gniewie istniał gród, który został przekazany zakonowi krzyżackiemu przez księcia Sambora w 1276 roku. Zamek w Gniewie zaczęto wznosić na miejscu prowizorycznej warowni po roku 1290. Pierwszym komturem został wówczas Dietrich ze Spiry. Budowa zamku trwała około 20 - 30 lat. Dziedziniec ogrodzono czterema trójkondygnacyjnymi skrzydłami. Na trzech narożach wzniesiono małe wieżyczki a w narożu północno-wschodnim potężną, ośmiokątną basztę o wysokości około 48 m. W XV wieku przeprowadzono przebudowę warowni. Od strony północnej i południowej zbudowano duże podzamcze ufortyfikowane murami i basztami. Prowadziły doń dwie bramy, północna i Wodna. Zamek stał się własnością polską oraz siedzibą starostwa po 1466 roku. W pierwszej połowie XVII wieku zamek został zniszczony przez Szwedów. Natomiast w drugiej połowie XVII wieku starosta, Jan Sobieski, wybudował pałacyk myśliwski oraz Pałac Marysieńki. Po pierwszym rozbiorze Polski Prusacy umieścili na zamku koszary, a potem magazyn zbożowy. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę warownia stała się siedzibą starostwa. Kolejnym etapem było przejęcie zamku przez wojsko. W 1921 roku zamek został zniszczony przez pożar. Prace nad odbudową zamku rozpoczęły się dopiero w 1969 roku. warownię zwiedzać można dopiero od lat 90-tych.