Zamek w Janowcu nad Wisłą

Budowa zamku rozpoczęła się w pierwszej połowie XVI wieku z inicjatywy Mikołaja Firleja.  Budowa zakończyła się w 1537 roku. Zamek Pełnił funkcję mieszkalną, posiadał dwie wieże oraz dwa skrzydła natomiast od wschodniej strony wykopano fosę, nad którą przebiegał most. Natomiast całość otoczona był murem. W II połowie XVI wieku zamek został przebudowany w stylu renesansowym przez architekt Santi Gucciego z inicjatywy syna Piotra, Andrzeja Firleja. Po przebudowie zamek zyskał Wielką Basteję, dwa dziedzińce 98 komnat oraz siedem ogromnych sal. Częstym gościem na zamku bywał Jan Kochanowski, przyjaciel Andrzeja. Niestety właściciel warowni zmarł bardzo szybko. Kolejnymi właścicielami zamku w Janowcu po śmierci Andrzeja Firleja stała się rodzina Dulskich herbu Przegonia. Natomiast pod koniec XVI wieku zamek przejęli Tarłowie herbu Topór, którzy znacznie rozbudowali zamek. W 1655 roku, pod dowództwem Karola Gustawa, Szwedzi zniszczyli zamek. Rodzina Lubomirskich odbudowała zamek , w czym towarzyszył im architekt Tylman z Gameren. W połowie XVII wieku Wybudowali tam kaplicę. W 1783 roku warownia została przejęta przez Mikołaja Piaskowskiego, a po nim kolejnym właścicielem był Jan Potocki. Po nim zamek w Janowcu miał jeszcze kilku właścicieli, ale żaden z nich już nie zamieszkiwał warowni, ale za to widzieli w niej doskonałe źródło materiałów budowlanych.  Kolejnych zniszczeń dokonały obie wojny światowe. W 1927 roku ostatnim prywatnym właścicielem był Leon Kozłowski, który w 1975 roku sprzedał zamek Muzeum w Kazimierzu Dolnym. Wtedy rozpoczęły się prace remontowo - budowlane, w wyniku czego warownia została zabezpieczona w formie trwałej ruiny.