Zamek w Jaworze

Pierwszy zarys zamku w Jaworze powstał w pierwszej połowie XIII wieku. Najprawdopodobniej inicjatorem był Radosław z Bolesławca. Na przełomie XIII/XIV wieku fosę i wał zamku zastąpiono murem obronnym. Kolejnym właścicielem zamku był Henryk I, a po jego śmierci księstwem świdnicko - jaworskim władał Bolko II Mały, jego bratanek. PO śmierci Bolka II tron książęcy objęła jego żona Agnieszka, ale już w 1392 roku po jej śmierci, księstwo przeszło pod panowanie cesarza rzymskiego Karola IV oraz króla Czech. W XV wieku zamek został przebudowany przez króla czeskiego Wacława IV. Następna przebudowa miała miejsce na początku XVI wieku. W 1552 rok warownia została strawiona przez pożar, odremontowano ją dopiero w 1568 roku. Kolejne zniszczenia przyniosła wojna trzydziestoletnia i zamek został odbudowany w drugiej połowie XVII wieku. Po tym fakcie stał się siedzibą starostów. W 1687 roku królowa Marysieńka Sobieska, będąc w drodze do Cieplic, nocowała na zamku. W połowie XVIII wieku Jawor został przejęty przez Prusy i Fryderyk II zorganizował na zamku szpital dla obłąkanych, a następnie został on przekształcony w 1821 roku na więzienie dla kobiet, które istniało do 1945 roku.