Zamek Królewski na Wawelu w Krakowie

Pierwsze ufortyfikowania wawelskiego wzgórza pochodzą już z X wieku, kiedy to Małopolska była pod rządami Czechów. Jednak pierwsze zabudowania pojawiły się prawdopodobnie w VII wieku i zamieszkiwane były przez członków państwa Wiślan. Najwcześniejszą obronną budowlą murowaną jest kamienna wieża zwana "stołpem". Zbudowana została w pierwszej połowie XII wieku. W latach późniejszych wybudowano kaplicę pałacową - Rotundę Najświętszej Panny Marii. W X wieku wybudowano na wawelskim wzgórzu drugą katedrę (Hermana), która poświęcona została w 1142 roku. W XV wieku Wawel został połączony z miejskimi fortyfikacjami. Przez wiek XV zamek na Wawelu był rozbudowywany. W pierwszej połowie XVI wieku zamek został przebudowany na styl renesansowy z inicjatywy Zygmunta I Starego. W 1595 roku zamek strawił pożar w wyniku czego Zygmunt III Waza przebudował zamek na wczesnobarokowy styl. Na początku XVII wieku została przeniesiona stolica z Krakowa do Warszawy i wtedy zamek zaczął tracić na znaczeniu. Jednak Katedra na Wawelu pozostała nadal miejscem koronacji królów. Podczas najazdu Szwedów w 1655 roku zamek został oblężony i zdobyty, okupacja trwała dwa lata. Pod koniec XVIII wieku żołnierze pruscy wtargnęli do zamkowego skarbca i ukradli złoto. Po rozbiorach zamek objęli Austriacy, którzy przerobili zamek na koszary wojskowe. Na początku XX wieku społeczeństwo polskie odzyskało zamek na Wawelu. Zamek nigdy nie został zburzony a po II wojnie światowej zaczęto go odrestaurowywać.