Zamek w Nowym Sączu

Ruiny zamku w Nowym Sączu położone są na skarpie w widłach Dunajca i Kamienicy. Warownię murowaną wzniesiono na początku XIV wieku przez Wacława II Czeskiego na miejscu dawnego grodu kasztelańskiego, drewnianej strażnicy. Kazimierz Wielki rozbudował zamek w połowie XIV wieku. Częstym gościem na zamku w Nowym Sączu był Władysław Jagiełło, który rozbudował zamek. W 1522 roku zamek strawił pożar. W roku 1611 wybuchł kolejny pożar i dopiero po nim gruntownie odbudowano zamek. Podjął się tego Stanisław Lubomirski, kontynuował odbudowę jego syn Sebastian. W drugiej połowie XVIII wieku władze austriackie zajęły zamek i umieściły w nim koszary, więzienie oraz składy wojskowe. Powódź podmyła zamek w 1813 roku i zawalił się wtedy łańcuch murów z zachodnią basztą. Na początku XX wieku częściowo odbudowano zamek. W całości warownia została odbudowana w 1938 roku i urządzone zostało tu Muzeum Ziemi Sądeckiej. Niestety podczas II wojny światowej zamek zajęli Niemcy i pod koniec wojny wybuchł zapas amunicji zgromadzonej na zamku, który zniszczył zamek. W 1951 roku odbudowano Basztę kowalską oraz fragment murów z attykami oraz zabezpieczono resztki warowni.