Zamek w Ostrowie Tumskim

Zamek w Ostrowie Tumskim istniał już we wczesnym średniowieczu jako budowla drewniana. Od wieku XII rozpoczęto budowę zamku murowanego, który składał się z dworu biskupiego, kaplicy, pałacu książęcego oraz wałów ziemno-drewnianych, które w latach 1242 - 1266 zastąpiono obronnym murem ceglanym, a jego inicjatorem był książę Henryk III. W latach 1270 - 1290 książę Henryk IV Probus przebudował zamek na styl gotycki, to znaczy powiększył pałac, wybudował nową kaplicę dworską, natomiast wyburzył kaplicę romańską i opactwo. Pod koniec XIII wieku doszło do podziału Ostrowa Tumskiego między księcia Henryka IV a biskupów. Jednak po śmierci Henryka książęta bardzo rzadko zaglądali na wyspę i z czasem zamek w Ostrowie Tumskim stał się centrum władzy biskupów wrocławskich. Na początku XIX wieku pałac i kaplica zostały przebudowane na gotycką rezydencję. Następna przebudowa miała miejsce w rok 1891. Podczas II wojny światowej zamek został zniszczony a odbudowano go w 1959 roku.